Les gilets jaunes in Mirabel

We zitten in een lastige periode qua politiek. Merken we daar wat van, zo ver in het binnenland en het zuiden? Een beetje. Vooral als je je verplaatst richting de A7. Echt gewelddadig wordt het hier gelukkig niet. Wat achtergronden.

52% stemmers
Bij de laatste presidentsverkiezingen in 2017 is maar 52% van de mensen naar de laatste stembusronde gegaan. Dat is schrikbarend weinig. De niet-stemmers, die zoals iedereen de keuze hadden tussen Le Pen en Macron, herkenden zich in geen van beiden. De stemmers trouwens vaak ook niet, maar om te voorkomen dat het wel heel erg te gortig werd, gingen we toch maar.

Oorzaken van de ellende
Met zo weinig steun van de bevolking is het niet vreemd dat er gemor ontstaat tegen Macron en de zijnen. De bestuurders van nu zijn communicatief niet altijd even handig of ervaren. En het wordt tijd dat er in Frankrijk zaken drastisch veranderen, dit ten einde nog een serieuze rol te spelen op het wereldtoneel. Iedereen ziet dat laatste wel in, maar zèlf veranderen, dat is andere koek.

In Mirabel
Les gilets jaunes zijn bij mijn weten één keer de straat op gegaan in Mirabel, een week geleden ongeveer. Het bleef bij een vreedzaam gebeuren, waarbij de automobilisten soms staande werden gehouden en er zich korte gesprekjes ontwikkelden. Dat geheel volgens de richtlijn: houd het geweldloos en dring je niet op. Ga in discussie, maar als je het niet eens bent of wordt, dan is er geen reden iemand te blokkeren.

Langs de A7
Bij de (onze) op- en afritten Bollène, Montélimar Sud en Orange is er wel geregeld vertraging. Soms worden met name vrachtwagens opgehouden, soms personenauto’s. Ik heb geen gilet jaune op mijn dashboard liggen, en dacht dus even dat ik wel gestopt zou worden (op zo’n moment hangt het ervan af wie me aanspreekt, maar ik heb altijd een mooie smoes: ik spreek geen woord Frans. Ja, flauw). Maar dat viel alles mee bij de 3 barricades die ik waarnam.

In Parijs
We schrikken allemaal van wat dit losmaakt. Mevrouw Marion Le Pen (de nicht) wilde zich manifesteren in Parijs, een week geleden, maar verdween toch snel via een achterdeur, want niemand wil dat zij zich de zaak toe-eigent. Ook andere vooraanstaande politici en vakbonden werden vriendelijk verzocht te vertrekken. Wat ze ook zonder protest deden. Maar de “casseurs” zijn verschrikkelijk. Wat er gisteren aan humane en materiële schade is toegebracht gaat alle perken te buiten en heeft ook helemaal niets te maken met wat de gilets jaunes beogen.

Filmpje
Ik vind het moeilijk om achter de 42 eisen van de gilets jaunes te staan, want ze zijn niet allemaal realistisch, vaak tegenstrijdig, altijd halen en nooit brengen en gericht op het ten val brengen van Macron (sinds een paar dagen). Maar in het filmpje wat ik recent op Facebook zag voorbijkomen vond ik interessante elementen:

  • 53% van de vreemdzame burgerprotesten leiden tot gewenst effect
  • ook al zeggen de gilets jaunes dat ze niet tot een politieke beweging behoren, alles is politiek wat ze willen
  • gerichte actie met een beperkte wensenlijst is effectiever dan 42 dingen op je verlanglijstje. Zie India ten tijde van Gandhi, die het uitsluitend had over de prijs van zout (Engelsen legden teveel belastingen op). De rest volgde vanzelf.
  • ware democratie kàn met een vreedzaam massaal burgerprotest wel degelijk invloed uitoefenen, zo blijkt uit de geschiedenis. Ik denk aan 1981, de anti-neutronenbom demonstratie in Den Haag.
  • de politie en de overheid weten zich geen raad met massaal en geweldloos burgerprotest. Daar zijn ze niet op getraind en voorbereid.

Marie-Antoinette-reacties
Vooralsnog reageert de huidige regering alsof we nog leven in 1789. Als het volk geen brood heeft, geef het dan brioches! (Historische correctheid hiervan wordt betwijfeld, ik weet het). Als u verandering wilt, moet u gewoon even de straat oversteken, er is werk zat. Oeps. Onhandig dus. De problemen steeds beantwoorden met: “Ik hoor u en ik begrijp het. Maar…”, dat zet ook geen zoden aan de dijk. We zullen met ons allen hier zèlf dingen moeten veranderen en dat wordt ons nu opgelegd.

Verharding verwacht
Tegen de “casseurs” moet de regering wel optreden, en vooral moet justitie aan de slag. Helaas wordt daarmee een verharding van standpunten verwacht en gaan we misschien de verkeerde kant op. Moeilijk te zeggen, maar tot nu toe zie ik nog heel veel weldenkende burgers die dit geweld afkeuren, ook al kan de reden legitiem zijn.

Zelf ervaren?
Nou nee, hoor ik u denken. The distance is the best place to be, immers. Wij hopen allen dat het geweldloze protest de betere kansen krijgt om zich te profileren. Het zet de wereld op zijn kop, omdat er geen spokesmen and -women zijn. Daar weet de regering in zijn huidige vorm zich geen raad mee. Maar we kennen een prima gedeputeerden-systeem. Onze gedeputeerde, Célia Lavigne, is een open oor, dat weet ik zeker. Over een paar maanden moet de rust zijn weergekeerd!