Natuurgeneeswijzen

Komt het doordat ik op het platteland woon in Frankrijk en niet meer in de Grote Stad in Nederland? Of is het werkelijk zo dat overal ter wereld op het platteland meer binding bestaat met de natuur en bepaalde legende-achtige taferelen dan in de stad? Dit stukje gaat over ongelovige Thomas (ik) en de natuurgeneeskundigen in mijn omgeving.

Natuurgeneeswijzen
Ik noem het maar even zo. Maar we hebben het over wichelaars, roedenlopers, magnetiseurs (op goed Twents “striekerds”), brandwondbestrijders, rebouteux en zelfs osteopathen. Dit hele volkje loopt in de Provence gewoon los rond en is nog onwijs efficiënt ook.

Brandwonden
Er zijn kennelijk mensen die in staat zijn, wegens een spontaan ontstane gave, om het “vuur” en de pijn uit een brandwond te halen. Dat heet hier couper le feu. In het verleden hoorde ik dat aan en haalde mijn schouders op: “Oh”. Totdat ik ging zingen in een koor met de meest uiteenlopende lieden: van artsen tot schapenhoeders en makelaars. Daaronder was ook een mevrouw die die gave had. En echt, ik heb het zien werken en ik begreep er niets van. Als die mevrouw zich druk zou maken zou ze een fortuin kunnen verdienen, maar dat is nu net de clou: ze mag er geen cent voor vragen, anders verliest ze haar talent. Welks zij zou hebben geërfd van haar overgrootmoeder en weer doorgeeft aan één van haar kinderen.
Intussen heeft een ziekenhuis in Annecy naar verluid 2 “coupeurs de feu” in dienst genomen. Betaald en wel. Dus het kàn werken. En het is en blijft raadselachtig.

Wichelaars en roedenlopers
Het komt voor dat je hier iemand ontmoet, zomaar, in de trein of op een terrasje, die je vraagt: “Ik woon hier nog maar pas, maar ik wil graag even langs bij een sterrenkundige (astroloog, wichelaar). Weet u er misschien eentje?”. Huh? Maar ook daar passen wij hier makkelijk een mouw aan: ja hoor, even informeren links en rechts, niemand die je raar aankijkt, dat vooral, en er komt al snel een telefoonnummer boven water.
De burgemeester van mijn dorp is wichelroedenloper, dat wil zeggen, hij kan water onder de grond opsporen. Ook wel “sourcier” (bronnenzoeker) genoemd. Nee maar… en jawel hoor, gezien met eigen ogen.

Zo kwam een Romeins waterverdeelpunt in Vaison “boven water”, bij een huis wat te koop zou komen. Zo’n meter of 9 onder de grond, in rechtstreekse verbinding met de Ouvèze.

Magnetiseurs
Ik weet dat die mensen in Twente ook bekend zijn. Striekerds dus. Een plattelands-eigenschap wellicht, vanwege misschien het dichter bij de natuur zijn, met minder “ruis” op de lijn.

In ieder geval is er eentje in deze contreien die mensen zonder problemen van het roken afhelpt. En die er ook geen cent voor mag vragen. Hij neemt zelfs geen flesje wijn aan.

Rebouteux en osteopathen
Een rebouteux, bekend bij de oudere Provencaal, is een ouderwetse bottenkraker. Ook wel rebouteur genoemd. Zo’n persoon zet je skelet weer in het gelid. Akelig idee, maar met name bij boeren zeer bekend en geliefd. En als bezigheid blijkbaar al bekend in de Oudheid.

Tegenwoordig doet een ostheopaat dat, want het is als het ware een erkende stiel geworden. Maar veel osteopathen hebben “het” helaas niet. Ze doen hun werk en that is it. De “mijne” heeft “het” gelukkig wel, en die heeft het meteen zo druk dat ze al volgeboekt is tot mei 2020. Zij is  ongelooflijk. Letterlijk. Als ze zo hier en daar trekt en duwt kan ik weer een half jaar mee. Maar niet alleen houdt zij rekening met wat ze waarneemt bij het onderzoek van lijf en leden, ook “ziet” ze dingen die een normaal mens niet ziet. Eigenlijk dus meer een rabouteuse dan iemand met een moderne, verklaarbare, wetenschappelijk onderbouwde, herhaalbare werkwijze.

Energiedeskundige
Menig oud-NL-landgenoot, die om welke reden dan ook vastgelopen was in privéleven of loopbaan, burned out, depressief of wat al niet, vergezelde ik naar onze locale energiedeskundige. Men sprak in het algemeen weinig of zelfs geen woord Frans, maar dat doet er bij haar ook totaal niet toe. Ze heeft de gave om meteen te zien en voelen wat er loos is en geeft snel en vakkundig advies. Het werkt.

Raiki
Een Nederlandse mevrouw die hier al woont maar een nieuw huis zocht wilde niet op 80 meter van een elektriciteitsmast wonen. Zij doet aan Raiki en heeft een grote klantenkring. Mogelijk zou ze er zelf geen last van hebben, maar haar klandizie wel. Is het zo of is het niet zo?

Was het misschien een (origineel) argument om nee tegen een huis te zeggen? In elk geval hoor ik de Provencaalse collega’s in de natuurgeneeswijzen hierover nooit mekkeren. Die wonen in hele gewone huizen of boerderijen, desnoods pal onder een leiding van het een of ander.

Zelf ervaren?
Een huisarts hier zal je niet per recept doorsturen naar een natuurgeneeskundige, maar er ligt menig visitekaartje van dergelijke personen onder handbereik. Dus nogal wat patiënten gaan de deur uit met een officieel recept voor de apotheek èn een telefoonnummer op zak. Het recept is wel ok, maar men hecht toch heel veel geloof aan dat bezoekje aan een alternatieve genezer.