Boos over bordjes

Is het u ook al eens opgevallen hoeveel bordjes er voor van alles en nog wat langs de weg staan in Frankrijk? Ik bedoel de reclame voor wijn, koekjes, chambres d’hôtes, lavendelolie, olijfbomen, gîtes en wat al niet? En hoe lelijk dat in al zijn vormen en kleuren is in het landschap? Toch is er wel regulering in. In mijn gemeente Mirabel aux Baronnies hadden ze een prima contract met een firma en ik heb me daar meteen bij de start van ons bedrijf bij aangesloten om de bewegwijzering naar mijn gîtes te standaardiseren. Handig voor toeristen, vrienden, kennissen en leveranciers. En ineens eergisteren… is alles weg. Pleite. Foetsie. Frankrijk op zijn mooist…

Standaardisatie
Elk dorp en elke stad kiest zijn layout, maar dan heb je ook wat. Nette bordsystemen met standaardbordjes, duidelijk leesbaar, goed onderhouden, snel de weg vertellend. Helemaal ok. Die van ons waren zo:

Mooi om te zien hier hoe een buurman zijn Vieux Moulin daar NIET in heeft gedisplayed en dat dat dus meteen een bepaalde indruk wekt.

Veranderingen
Iets wat goed functioneert, daar hebben mensen het niet over. Dit systeem functioneerde prima, maar de gemeente is nu aangesloten bij de Intercommunalité van meerdere gemeentes en blijkbaar is daar 2 jaar geleden besloten om het allemaal anders te gaan doen. Mirabel werd niet uitgezonderd. Iemand in de Gemeenteraad moet toch even gedacht hebben aan het contract wat bestaat en waar wij, gebruikers, best veel voor betalen? En misschien is er zelfs even door een gemeentelijk brein gegaan dat het goed is de mensen die op die officiële en betaalde wegwijzers staan te wijzen op de komende veranderingen? Waar is het fout gegaan?

Herrie in de hut
Hoe dan ook: het is bal hier. Leuke nieuwe bordjes, jawel, nog beter leesbaar, ik kan niet anders zeggen, maar waar is Gîtes la Françonne gebleven? Zijn we opgeheven? Besta ik niet meer? Wat is er gebeurd?

Mijn licht opgestoken bij degene met wie ik een contract heb. De firma weet van niets! Hun spullen zijn weggehaald en niemand weet waar ze zijn. Duur materiaal, overigens.
De gemeente gesproken: “Ja, kijk, jij doet aan Gîtes, dat is niet zo interessant voor voorbijgangers en je was niet aangesloten bij het Office de Tourisme, hè. Dus we hebben alleen die mensen aangeschreven destijds, 2 jaar geleden. Het is allemaal in handen van meneer L van de intercommunalité. Prettige dag verder!”
En Domaine les Bridoux, die in gîtes doet, net als ik maar dan anders, waarom heeft die wel een nieuw bordje? En bovendien, ik doe nu ook aan minder dan een week overnachtingen, dus ook ik moet vindbaar zijn voor toeristen die dat zoeken. Leveranciers zoeken zich een bult, want ons wijkje is opgedeeld in een hoog en een laag deel, ze komen steevast verkeerd uit en moeten met vrachtwagens over beroerde landweggetjes om eindelijk bij mij te komen. Dat alles telt blijkbaar niet? Grote Stilte.

De intercommunalité
Meneer L gebeld. Dat is een redelijke meneer, die begrijpt waarom ik verontwaardigd ben over zo weinig communicatie van tevoren. “Wilt u het allemaal verwoorden in een mail alstublieft, dan ga ik met de gemeente Mirabel aan de slag hierover”. “Natuurlijk, dat doe ik meteen. Maar wanneer heb ik nou weer bordjes?”. “Eh, ja, dat kan even duren. Een paar maand, denk ik? Maar het goede nieuws is dat het dan gratis is voor u, van de départementale weg tot aan uw domein. De meerkosten worden door de gemeente betaald”. En dat is nou net wat ik helemaal niet vraag. Ik wil best betalen voor een goed systeem. Dat ben ik immers gewend.

De mail
Gisteren dus de mail verzonden, aan meneer L, met kopie aan meneer B van de gemeente, is die meteen op de hoogte. En blind copy aan de firma die gewoon gepasseerd is. Ik ben heel beleefd gebleven, voor Nederlandse begrippen zelfs stroperig, maar ik voel al dat het hele geval hier een lange procedure in gaat.

De firma
De ondernemer die zijn materiaal kwijt is heeft vanochtend ook een mail gestuurd aan de gemeente Mirabel, nadat hij meermaals gisteren heeft getracht in contact te komen met meneer B daar. In hun mail, huppetee rechtstreeks naar de burgemeester, en terecht, vragen zij wat er aan de hand is, constateren zij dat het tenminste beleefd geweest was om van tevoren op de hoogte te worden gesteld van de ontwikkelingen, al was het maar om hun klanten (ik onder andere) tijdig te kunnen informeren. Ik zei het al: herrie in de hut. En ik heb er niet om gevraagd!

Ideeën?
Als iemand een idee heeft hoe ik de bewegwijzering vlot geregeld kan krijgen hoor ik het graag. Het is allemaal vreselijk onhandig nu. En zoooo typisch voor Mirabel. Als er een boer is met een probleem staat iedereen van de gemeente met de neus vooraan om het voor hem te regelen en de veren te mogen opeisen. Maar alles wat commerce is, ach, dat moet zichzelf maar redden.

Zelf ervaren?
Gelukkig heb en onderhoud ik mijn eigen website. Ik moet daar dus snel een aanpassing op maken om u, nieuwe gasten, de goede kant op te sturen. Maar jeetje wat een gedoe allemaal weer! Ook voor u. Echter ik help u graag op weg natuurlijk en u zult niet verdwalen.