Boos over bordjes (2)

Wie geïnteresseerd is in het vervolg van deze saga, leze dit. Ook wie wat dieper wil duiken in hoe de Franse systematiek werkt in geval van een dispuut, hear hear. Ik heb weer een stapje mogen zetten vanochtend op de weg naar bewegwijzeringsverbetering (woord voor Scrabble).

Gezichtsverlies
Het ergste wat een Franse persoon kan overkomen is gezichtsverlies in een conflict. Bovendien, hoe dan ook moet er een winnaar en een verliezer zijn. Het poldermodel wat wij meenemen uit het Hoge Noorden is hier volslagen onbekend en wordt gezien als iets voor watjes. Wat dit van doen heeft met mijn wegwijzerbordjes Gîtes la Françonne ga ik hier uitleggen.

Meneer L
Ik ben er eentje van elke week bellen als ik geen nieuws krijg. Dat had ik aangekondigd in mijn mail en dus doe ik dat ook. Meneer L van de intercommunalité, ès bordjes (ès = responsable = verantwoordelijke, die gaat over) was uiterst aimabel aan de telefoon en heel correct in zijn redenering. Ja, het is onterecht dat mijn bordje aan de départementale zomaar zonder vooraankondiging is weggehaald, “men” bij de intercommunalité vindt dat ook. Ah, hij wordt gesteund, dat is belangrijk. Maar hij moet wat argumenten in de strijd gooien om daar morgen met de gemeente Mirabel over te onderhandelen. Wie van de gemeente? Wel, niet meneer B, die een zacht ei is, dat weten we, maar meneer P, die mij al kent sinds ik in Mirabel een voet op gemeentegrond heb gezet in 1995.

Meneer P
Is werkzaam geweest bij Orange en heeft veel goede daden verricht voor de ontwikkeling van het lokale toerisme, niets mis mee. Voormalig buurman toen we ons huis in de Rue Chauchière nog hadden. Alleszins redelijk en niet uit op ruzie.

Binnenkort een blauwe erbij? La Françonne?

De argumenten die hij morgen gaat aanhoren:

  • het is niet juist dat iemand die voorheen vermeld was dat nu niet meer is
  • het klopt dat Domaine les Bridoux vermeld is, maar het is een village de gîtes, en valt dus ook meteen in die hoedanigheid buiten de term gîtes. Mijn Gîtes la Françonne staan ook als village de gîtes geregistreerd bij de Office de Tourisme, niet als gîte individuel. (“Hoeveel personen herbergt u ook alweer, mevrouw? Dat onderbouwt het argument”. “22 meneer”).
  • wat zetten we erop, want “Gîtes la Françonne”, dat geeft vermoedelijk herrie met andere, “losse” Gîte-eigenaren die dan ook ineens allemaal bordjes willen. We hebben een compromis gevonden (“Zegt u even aan meneer P dat ik dus ook een veer laat door geen Gîtes meer te vermelden?” want je kunt je maar beter meteen indekken hier) :
    “La Françonne” alleen, voorafgegaan door het pictogram voor logies. Dat helpt meteen voor de bewegwijzering naar het juiste deel van onze wijk Quartier Josiol.
    “Ook leuk: Domaine la Françonne, analoog aan Domaine des Bridoux ?” probeerde ik nog.
    “Mmmm”, reageerde meneer L, “dat gaat misschien wat ver?”
    “Waarom? Wat is dan de definitie van een Domaine precies?”.
    “Goede vraag, mevrouw”.
    Affijn, we blijven bij La Françonne met het witte logies-pictogram.

Winnaar en verliezer
Ik ben benieuwd hoe dit gesprek morgen gaat lopen en vooral naar wat eruit komt. Zoals u ziet is meneer L goed gewapend om de strijd in te gaan. Ik vrees dat er iemand van de gemeente gaat zeuren over andere dingen om mij nog meer veren te laten verliezen, want dat gaat altijd zo in Mirabel. Ik probeer te verzinnen wat dat dan kan zijn. We gaan het zien en beleven, want het pijnpunt zit altijd in onverdachte hoek daar.
Komen ze terug op dat suffe draadhekje tussen de weg en de droge sloot, dat ik volgens een gemeenteraadslid had moeten verwijderen? Want dat zou zogenaamd gevaarlijk zijn?
Krijg ik een sneer wegens volgens de norm te kleine parkeerplaatsen en moet ik financieel bloeden om ze groter te maken?
Niemand die over dit alles klaagt, geen gasten, geen buren, geen dorpsgenoten, maar er MOET gewoon iets verzonnen worden.

Looptijd
Zodra de gemeente dan zonder veren te laten door de bocht is, plaatst meneer L de bestelling bij de bordjes-boer en heb ik met een week of 4 nieuwe bordjes. Pfieuw.

Zelf ervaren?
Soms denk ik wel eens dat het verhuren van vakantiehuizen zo gemakkelijk en comfortabel lijkt qua werk. Maar eigenaren halen veel meer kastanjes uit het vuur dan je als bezoeker op het eerste gezicht ziet en denkt. Het is een vak om goede kwaliteit te (blijven) bieden en ik ben er trots op dat ik het voor u mag doen.