Hoe het netwerk van pas kan komen

Als je hier langer woont ontwikkelt zich een netwerk van mensen, zoals overal, waar je op terug kunt vallen als je vragen hebt. Of impliciete en expliciete noden en behoeften, al naar gelang. Zo overkwam me een heel prettige verrassing van de week: ik mag gratis en voor niets een flink aantal extra olijfbomen op mijn terrein tegemoet zien.

Olijfbomen
Ze horen zo echt bij de Provence. Ze stralen rust en kalmte uit. Ze zijn prachtig om te zien en ze zijn altijd groen. In de omgeving van Nyons hebben we bovendien natuurlijk onze AOC-olijven, een olijf met een kwaliteitslabel, jawel!

Omdat het klimaat het toestaat is dit ongeveer de noordelijkste streek rond de Middellandse zee waar de olijfbomenkweek nog mogelijk is, onder bepaalde voorwaarden. Bijvoorbeeld de voorwaarde dat het bepaalde rassen zijn die hier goed gedijen, ook als het in de winter soms flink vriest.

Terrein
Meer en meer wordt de druiventeelt vervangen in onze omgeving door olijfbomenteelt. En ik vind dat eigenlijk heel fijn. Waar we in 2005, toen we hier kwamen wonen, nog wel eens dachten “pff, al die zeeën van wijnstruiken, dat wordt op termijn best saai”, krijgen we nu een gevarieerder landschap. Hoera!

Maar de boeren hebben te weinig grond om die kweek hier rendabel te maken. Kijkt u maar eens in Spanje, de ENORME olijfbomengaarden daar zijn op zich alweer “zeeën van…” maar dan anders.

Particulieren zoals ik hebben grond (niet enorm, maar alle beetjes schijnen te helpen) en vinden olijfbomen in hun tuin prachtig. Ziedaar, een geweldig compromis.

Francis
Francis van de bridgeclub in Nyons is zo’n teler die op zoek is naar tuintjes. Voor hem is 4000 vierkante meter een eitje, maar opgeteld komt ie stiekem aan heel wat eitjes en zo kan hij zijn kwantiteit olijven makkelijker halen. Bovendien zorgen die tuintjes-eigenaren in het algemeen goed voor hun bezit, dus voilà, een perfecte match.

Binnenkort in ons theater…
… een tig-tal extra olijfbomen! En nog veel fijner: ik hoef er niets aan te doen, want Francis verzorgt zijn kinderen en komt de oogst ophalen.

En nee, ik hoef er geen flesje olie voor, als hij dat zal voorstellen. Ik ben reuze blij met deze oplossing!

Zelf ervaren?
Ons terrein wordt dus een soort mini-olijfbomengaard, als het aan mij ligt. Ik ga er natuurlijk niet voor kappen, dus u blijft ook genieten van de geurige struiken: rozemarijn, lavendel, santoline, eleagnus. Maar een stoeltje en een lekker boek in de schaduw van een olijfboom… wauw.